Αδιαπραγμάτευτη η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων

 

  Η μονιμότητα των δ.υ. αποτελεί θεσμική εγγύηση με συγκεκριμένα πλεονεκτήματα για τη λειτουργία του Κράτους. Δεν είναι προνόμιο, ούτε συντεχνιακή παροχή, είναι υποχρέωση της Πολιτείας για το κοινό όφελος και τη διασφάλιση της ανεξαρτησίας της Δημόσιας Διοίκησης. Με την αναθεώρηση του Συντάγματος το 1911 θεσπίσθηκε η συνταγματική εγγύηση της μονιμότητας ως ένα ισχυρό αντίβαρο στην κομματική φαυλοκρατία και ασυδοσία, που επικρατούσε. Κατοχυρώθηκε η μονιμότητα των δ.υ. με στόχο να υπάρξει καθεστώς ουδετερότητας και ανεξαρτησίας τους από πολιτικές επιρροές και κομματικούς ανταγωνισμούς. Επισημαίνουμε την πληρότητα της όλης ρύθμισης, ώστε έως σήμερα τίποτα δεν προστέθηκε στους θεσμούς αυτούς σε καμία συνταγματική αναθεώρηση. Γίνεται λοιπόν σαφές, ότι η μονιμότητα αποτελεί ισχυρό εχέγγυο, ενώ διαφέρει από την ισοβιότητα που απολαμβάνουν οι δικαστικοί λειτουργοί. Παράλληλα ο μόνιμος και άρρηκτος δεσμός του υπαλλήλου με τη θέση του είναι το κύριο εννοιολογικό χαρακτηριστικό του, εμφατικά αυτό συμβαίνει στο εκπαιδευτικό λειτούργημα.  

   Μέσα από αυτή τη θεσμοθέτηση επιτεύχθηκε:

1. Η διασφάλιση της προστασίας των υπαλλήλων από πολιτικές κυβερνητικές πιέσεις.

2. Η ίση μεταχείριση των πολιτών.

3. Η απαγόρευση παράνομων μαζικών απολύσεων.

4. Η διατήρηση της τεχνογνωσίας και της εμπειρίας στη διοίκηση.

5. Η απρόσκοπτη λειτουργία του κράτους.

6. Η υλοποίηση έργων που απαιτούν βάθος χρόνου.

7. Το αίσθημα ασφάλειας στους εργαζομένους.

8. Η αποτροπή φυγής έμπειρων στελεχών προς την αγορά ή το εξωτερικό.

9. Η συνέχεια και σταθερότητα του Κράτους.

10.Η πολιτική ουδετερότητα.

    Η κυβερνητική πρόταση αναθεώρησης του άρθρου 103 επανακαθορίζει, αμφισβητεί και αίρει στην πράξη την έννοια της μονιμότητας. Θέτει την αξιολόγηση ως βασικό παράγοντα και αναφέρεται ρητά στην επιβολή ποινών, οι οποίες είναι δυνατόν να  οδηγήσουν στην οριστική παύση, δηλαδή την απόλυση. Αντί της επιμόρφωσης και της ενίσχυσης του Κοινωνικού Κράτους μας οδηγεί σε ένα αβέβαιο και ομιχλώδες περιβάλλον. Η πρόταση για αξιολόγηση από τους πολίτες ενισχύει τον κοινωνικό αυτοματισμό και θέτει σε κίνδυνο τη βελτίωση του Δημόσιου Τομέα. Υπάρχει πειθαρχικό δίκαιο και μηχανισμοί ελέγχου, η εργασιακή ανασφάλεια καθίσταται εργαλείο φόβου, πειθάρχησης και πολιτικής υποταγής.   

  Η ΑΔΕΔΥ, η ΟΛΜΕ και οι άλλες Ομοσπονδίες οφείλουν να αντιδράσουν άμεσα. Αδιαπραγμάτευτη η μονιμότητα και απόλυτα απαραίτητη η ενημέρωση των πολιτικών κομμάτων και της κοινωνίας. Έχουμε καθήκον να προασπίσουμε τα αναφαίρετα δικαιώματα μας, ιδιαίτερα όλων των νέων συναδέλφων που κινδυνεύουν με ένα αβέβαιο και απειλητικό εργασιακό μέλλον. Να αποκατασταθεί η κανονικότητα των πειθαρχικών συμβουλίων και να παύσουν οι διώξεις για την απεργία-αποχή. Οι μονιμοποιήσεις από τα Διοικητικά Εφετεία αποδεικνύουν το ορθό των ενεργειών της Ομοσπονδίας. Το σύνολο των Παρατάξεων καλείται να συνεργαστεί και να ομονοήσει αποδεικνύοντας πως μέσα από την ενότητα θα αποτρέψουμε την τραγική αυτή εξέλιξη που θίγει εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους, αλλά και το μέλλον της χώρας μας.

Θόδωρος Τσούχλος
Πρόεδρος  ΟΛΜΕ