Με ιδιαίτερη συγκίνηση είχα την τιμή να εκπροσωπήσω την ΟΛΜΕ στο ετήσιο Συνέδριο της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων: «Από τη Μεγάλη Ιδέα στη Μικρασιατική Τραγωδία». Θέμα εξαιρετικά επίκαιρο με διαχρονική σημασία. Ο όρος τραγωδία ως έννοια είναι ευρύτερος από τη μέγιστη καταστροφή που υπέστη ο Ελληνισμός καθώς η εκστρατεία (1919-22) οδήγησε στον ενταφιασμό της Μεγάλης Ιδέας που με τους νικηφόρους βαλκανικούς πολέμους φάνταζε ως ένα Εθνικό όραμα άμεσα πραγματοποιήσιμο. Η πορεία του Ποντιακού Ελληνισμού προς τον αφανισμό, ο μαρτυρικός Σεπτέμβριος των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, η θυσία του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης, η εκρίζωση από τις πανάρχαιες εστίες μας, η απώλεια και η εκκένωση της Ανατολικής Θράκης αποτελούν ιστορικά την Τρίτη άλωση. Όλα τα ανωτέρω αναπτύχθηκαν μέσα από τις σχετικές εισηγήσεις, ενώ παράλληλα υπήρξαν ιδιαίτερες αναφορές στη συμβολή των Ελλήνων της Κύπρου, στην προβολή των γεγονότων μέσω του τύπου, στους Μικρασιάτες και Θρακιώτες πρόσφυγες, στην εκπαίδευσή τους, καθώς και την πρόσληψη της όλης τραγωδίας μέσω της ποίησης, της λογοτεχνίας, της ζωγραφικής, του θεάτρου και του κινηματογράφου.
